നിഴലുകള്
ഒന്ന്
നെടുവീര്പിനാല് തീര്ത്ത കൂരയ്ക്ക് നിറം പൂശി
പട്ടിണി കോലങ്ങള് തന് ചിന്തകള്
പുകയാത്തോരടുപ്പില് വേവിചൊരാ മൌനവും കഴിച്ചേറെ
നാളെന് വിശപ്പടക്കി കിടന്നു ഞാന്
ഉറക്കം വരാത്തോരെന് രാത്രിക്ക് കൂട്ടായി കൂട്ടമായ് എന്നെ -
തേടിയെത്തുന്നു കാമവെറി പൂണ്ട കണ്ണുകള് ; നിഴലുകള് മാതിരി
രണ്ടു
പുരോഗതിയുടെ വിഴുപ്പു ചുമന്നു
തളര്ന്നു വീണവര് ഏറെയും
ഇലക്ട്രിക് ശ്മശാനത്തില് എരിഞ്ഞടങ്ങുന്നു
ഒരു പിടി ചാരമായ്
വിപ്ലവം പെറ്റിട്ടു പോറ്റാന്
മറന്നുപോയ പ്രതീക്ഷകള്
വഴി തെറ്റി എങ്ങോ മുടന്തി വീണു
പഴകി ദ്രവിച്ച പുസ്തകത്താളുകളില്
ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചു ഞാന്
എന്നെയും എന്റെ നിഴലിനെയും നിന്റെ മൌനങ്ങളും
മൂന്ന്
ഉയിര്ത്തെഴുന്നേല്പിന്റെ പുലരിയില്
പൊന്കിരണം വന്നു താഴുകുവോളം നീ നിന്
പുതപ്പിലോളിച്ചു കിടക്കൂ
നിന്നെ ഭീരുവെന്നതിക്ഷേപിക്കാന് ആരുണ്ടിവിടെ ?
ഭീരുക്കളത്രേ
നഷ്ടങ്ങളെ പഴി പറഞ്ഞു പോകുന്ന വഴിപോക്കര് മാത്രമാണ്
നിഴലുകളുടെ ഈ ലോകത്ത് , ഞാനും നീയും
